Türbanla başlayan tartışmalar ve özgürlük alanları konusu; Recep Erdoğan’la destekleyen ve karşı olan gazetecileri karşı karşıya getirdi. Konuşulanlara ve yazılanlara bakılırsa  umutlar tükenmiş, meydan okumalar artmış, ittifaklar parçalanmış durumda.

 

AKP’yi özgürlük alanlarının genişlemesi ve Avrupa ile tam entegrasyon için destek veren ikinci cumhuriyetçiler, sosyal demokratlar, ateistler, aleviler, masonlar, rotaryenler, lionslar,  hayal kırıklığı yaşamış durumda.

 

Gazete haberleri, köşe yazıları, TV ekranları karşılıklı suçlamalarla dolu. Ne adına ? Yolun sonu görüldü? Halkı daha fazla aldatma olanağı  kalmadı. Her şeyi tozpembe gösteren medya, çıkarlarına hizmet ettiği süre destek verdiği AKP iktidarına tepkisini yükseltmeye başladı.

 

 

Gazetecinin iki satırda, bilemedin bir köşe yazısında Türkiye’nin ve hatta dünyanın meselelerine çözüm getirmesini bekleyenler var.

 

Hadi okundu ve anlaşıldı diyelim; ülke için bir gelecek tasarımı ortaya koyan bir gazeteci olarak şunu fark ettim ki, Türkiye için matematik formülleri gibi kesin sonuç alacak projeler geliştirmeniz güzeldir ama uygulayacak kadroyu oluşturmak en az onun kadar önemlidir.

 

Çünkü Türkiye’de fikir haysiyetine sahip çıkan bir siyasi kadro kalmadı. Hani Menderes,  odunu da aday göstersem seçtiririm  diyordu ya, aslında odun aramaya gerek yoktur. Çünkü liderlerine  emredersiniz  demekten başka bir marifeti olmayan kişilerin odundan bir farkı yoktur. Kişi olarak siyasi kimliğinden ayrı değerlendirdiğiniz zaman takdir ettiğiniz, sevdiğiniz, saydığınız insanlar, bir bakıyorsunuz ki odunlaşmış!

 

İnsanlar yaşlandıkça makam ve mevki hatta para hırsının kurbanı oluyor galiba.

Milletvekilliği sadece bir dönemle sınırlandırılsa daha mı iyi olur acaba? Hiç değilse bir daha seçilmek uğruna, lider robotları haline gelmezler! Gerçi buna karar vermeleri için de liderlerinin izni gerekir!

 

* * *

Bana göre; önce doğru bir ideoloji benimsenip sonra onun başarısı için mücadele edilmez. Doğru ideoloji yoktur ve eğer mücadeleniz bir ideolojinin başarısını amaçlıyorsa sadece bir araç haline gelmişsiniz demektir. Din yüzyıllardır siyasetin gölgesinde gerçek kimliğini ve ilahi olma vasfını kaybetmiş siyasetçinin silahı haline gelmiştir.

 

Laikliği ya da cumhuriyetin temel ilkelerini savunduklarını iddia edenler de ciddi bir hata yapıyorlar. Günümüzün değişen dengelerini ve şartlarını değerlendirip ülkemiz için bir yol haritası çizecek yerde geçmişte doğru olan ancak artık sürdürülmesi mümkün olmayan kalıpları savunmaya devam ediyorlar. Sınırlarımızın bir adım ötesinde bir anlam ifade etmeyen ideolojimizi değişen dünya şartlarına göre gözden geçirip yenilemek gerekirken, onu bir varolma nedeni sayıyorlar.

 

Türkiye kendi modelini oluşturması ve bunu en azından çevresi için geçerli hale getirmesi için tüm şartlara sahipken ya olduğu gibi kalmak ya da birilerine benzemek arasında salındı durdu. Tüm dünyanın bir arayış içinde olduğu günümüzde, genel bir çözüm üretmek gerekiyor..

 

* * *

Hayallerinizi sistemleştirirseniz o da bir ideoloji olur. Dolayısıyla çelişkili bir bakış açısı sergilenmiş olur.

 

Üstelik günümüzün değişen dengeleri ve şartlarına göre bir yol haritası çizmek için Türkiye’nin kuruluş felsefesini değiştirmeye gerek olduğunu kim söylüyor? İşbirlikçilikle iktidarda kalacağını sananlar. ABD işe stratejik , AB ile taktik ortaklık peşinde olanlar.

 

Yandaşlarına hitap ederek çıkar sağlayanların mutluluğu için Türkiye’nin kendisini parçalaması gerekmiyor ya!

 

Üstelik Recep Erdoğan gibi kişiler, CFR memorandumlarında, ABD ve AB’nin Türkiye için ortaya konulan fikirleri uygulamaya çalışıyor da siz buna seyirci kalıyorsanız, aydın olma vasfınız nerede kalır?

 

Adamlar vatanı pazarlamayı başarı olarak görüyor, sizin hayalleriniz umurlarında bile değil.

 

AKP iktidarı su almaya başlamıştır, çözülüş süreci hızlanmıştır. Alternatif mi hazır!