Hz. Adem’in genlerinde vardık. Binlerce yıldır nesilden nesile yol aldık. Nuh’un (s.a.v.) gemisinde kurtuluşa erdik. Bir kısmımız Firavunla beraber denize battı. Bir kısmımız Musa (a.s.) ile karşıya geçti.

Yolculuk devam etti. Meni halinde ana rahmine yerleştik. Dokuz ay yol aldık. Dünyaya geldik. Yolculuk devam ediyor. Gurbete giden hep sıla özlemiyle yaşar. “Sılada bir evin bacası olsam” diye türküler yakar. Bir an önce kazanıp dönmeye çalışır. Gurbetin hiçbir şeyi onu eğleyemez.

Müslüman insan da dünya diyarında ömür sermayesini verip sevap kazanarak yürür. Geçici güzelliklerin hiçbiri onu asıl yurdundan alıkoyamaz. O kamaşmayan gözlerle bakar dünya güzelliklerine. Meşru olanlarından faydalanır ama yolundan alıkoyacak hiçbir put, düşünce, para, kadın, erkek, makam, rütbe onu engelleyemez.

Dünyanın gayri meşru süs ve eğlenceleri onun gönlünü çalacak olsa hemen Rabbimizin “Yooo, Hayır, Kıyamet gününe yemin ederim ki......” uyarısıyla uyanır. (Kur’an-ı Kerim Kıyamet suresi 1)

Kötülüklerden nefret eden bir özelliği bütün insanlara verdiğini hatırlatır. (Kıyamet 2) Nefsi Levvame=Vicdan denilen o görünmez özelliği, Rabbimiz yarattığı her insana vermiştir. Ancak eğitim yoluyla vicdanın üzeri kapatılabilir veya parlatılabilir.

Bu günlerde ateist, komünist vesaire bütün...istlerden Hakkı ve haklı insanları destekleyenlerin yükselmesi, içlerinde gizledikleri vicdan nurunun ....istlikler ve pislikler arasından sızması halidir.

Havayı, karayı, denizi kirletenler önce yüreklerini imansızlıkla karartanlardır. Burada şahıslar ve isimleri hiç önemli değil. Japonya’daki kuduz köpekle, Amerika’daki kuduz köpek iki adamı ısırsalar, ikisi de kuduz hastalığına yakalanır. Bu köpekler birbiriyle telefonlaşmazlar. İnternet kullanmazlar. Ama aynı zehiri kusarlar.

Binlerce yıl önceki kafirler “Bu kemikleri kim diriltecek?” diyerek Peygamberlere itiraz ediyorlardı. Ebu Cehil de aynı itirazı yapıyordu. Günümüz imansızı da aynı şeyi söylüyor.

Mahkûmlara va’z ederken içlerinden biri “Hocam, bir adam denize düşse, balina yutsa, balinayı balıkçılar tutsa, bin parça yapsalar, bin parçayı binlerce insan yese, bu denize düşen adamı Allah nereden bulacak?” demişti de ben de “Sen otuz beş sene önce yoktun. Dünyaya geldin, önce süt emdin, sonra Adana’nın domatesi, Karaman’ın bulguru, Rize’nin çayı, Trakya’nın ayçiçek yağı, Ayvalığın zeytinyağı, gökyüzünün güneşi, havası, yeryüzünün birçok yiyeceği sende toplandı. Sen dağılışı anlattın ben de toplanışı anlattım. Seni toplayan, dağıtınca yine toplar” dediğimde; evet toplar hocam demişti.

Her insanda olan ve her türlü kötülüğü emreden “nefsi emmareyi” yarattığı gibi onu dizginleyen “nefsi levvameyi” vicdanı da yaratmıştır.

Her insanda size bakan bir taraf var. Oradan yaklaşın.