Bugün artık kutuplaşma ve gerginlik içine girmek yerine, ülkemizin ve tüm bireylerin refahını arttıracak ekonomik ve sosyal politikalar çevresinde kenetlenmeliyiz..

 

Büyüme hızı yavaşladı, enflasyon hedeflenenin iki katına çıktı, YTL değer kazanmaya devam etti, cari işlemler açığındaki yükselme durdurulamadı. Bunun yanı sıra, mali disiplin yeniden bozuldu, faiz oranları maalesef büyümeyi destekleyecek seviyelerin çok üzerinde seyretti, işsizlik oranı yüksekliğini korudu ve verimlilik artış hızı yavaşladı.

 

2007 yılı dünya piyasalarındaki dengenin de bozulmaya başladığı bir yıldı. Amerika’daki yüksek riskli konut kredilerinin yarattığı zincirleme zararlar, bu zararların piyasada yarattığı güvensizlik, hükümetlerin müdahalelerinin yetersiz kalması, 2008’e büyük sorunların devredilmesine yol açtı.

 

Bu yıl bütçede öngörülen % 4 enflasyon oranı ve aslında mevcut sorunları çözmekte yetersiz olan % 5 büyüme hızını yakalamamız, ekonomimizin geldiği noktada ve bu küresel konjonktürde kolay olmayacak. Hedeflenen % 4’lük enflasyona ulaşmak için para politikasında bir gevşeme olmaması gerekecek.

 

Daralan uluslararası likidite karşısında, Türkiye’nin yurtdışından fon çekebilmesi için yüksek reel faiz politikasına devam etmesi kaçınılmaz olacak.

 

Kısacası, Merkez Bankası’nın gelecek dönemde faiz politikasında temkini elden bırakmayacaklar. Öte yandan, Reel faizlerin mevcut seviyesi ile hem yüksek büyüme hızı elde etmemiz, hem de istihdam yaratmamız oldukça zor olacak.

 

Ancak, bu tabloya rağmen, soğukkanlı bir değerlendirmenin ve alınan yerinde kararların zamanında ve eksiksiz uygulanması ile çok şeyin değişebileceğine olan inancımı da koruduğumu belirtmeliyim.

 

Her şeyden önce, dünya ekonomisindeki gelişmelerin çok yakından izlenmesi ve para politikasında istikrarlı bir yaklaşım benimsenmesi gerektiği görüşündeyim.

 

İkinci önemli nokta, kısmen bozulan bütçe disiplininin 2008 yılında yeniden sağlanması... Bunun, yurtiçi ve yurtdışı yatırımcılara verilecek çok kuvvetli bir mesaj olacağına inanıyoruz. 2008’in kayıp bir yıl olmaması için, reform ivmesinin yeniden yükseltilmesi de bir başka gereklilik olacak.

 

Şirketler kesiminde rekabet gücünün daha da artmasına imkan sağlayacak mikro reformlara vakit kaybedilmeden hız verilmesi gerekir.

 

Bu reformlar, şirketlerimizin finansmana erişimini kolaylaştıracak, artan maliyet baskıları karşısında verimliliklerini yükseltmelerine imkan sağlayacak, üretilen ürünlerin katma değerini yükseltecek. Ayrıca, inovasyonu teşvik edecek, yaratılan değerlerin yatırımı ve istihdamı artırmaya tahsis edilmesine imkan verecek. Böylece, daralan finansman imkanları, finansmana erişim koşullarının iyileştirilmesi ile dengelenebilecek...

 

********

Osmanlı Padişahı Yavuz Sultan Selim, tebdili kıyafet yapmış, Kuşlar Çarşısı'nı geziyormuş. Avcılar avladıkları kuşları, tuzakçılar yakaladıkları maharetli, eğitimli, güzelim kuşları satıyorlar.

 

Bir ara gözü kekliklere ilişiyor padişah'ın. Bir grup kekliğin üzerindeki varakta, "Tane işi, satış fiyatı 1 altın" yazıyor.

 

Hemen yanı başlarında asılı, adeta altın kafes içinde bir keklik daha var ki, fiyatı; 300 altın. Padişahın gözü 300 altınlık kekliğe takılıyor.

"Hayırdır" diyor satıcıya. "Bunun diğerlerinden ne farkı var ki, bunlar 1 altın, bu 300 altın?"

 

Satıcı, "Bu keklik özel eğitimli, çok güzel ötüyor, ötmesi bir yana bunun ötüşünü duyan ne kadar keklik varsa hepsi onun etrafına doluşuyor" diyor.

 

"Tabii bu arada avcılar da o etrafa doluşan keklikleri daha rahat avlıyorlar" diye ekliyor.

"Satın alıyorum" diyor Padişah, "Al sana 300 altın..." Parayı veriyor; hemen oracıkta kekliğin kafasını kopartıyor.

 

Adam şaşırıp, "Be adam!!! Ne yaptın?? En maharetli kekliğin kafasını koparttın" diye

dövünürken padişah gürlüyor: "Bu kendi soyuna ihanet eden bir kekliktir. Bu gibilerin akıbeti er ya da geç budur"......